تصادف

 

  رضابراهنی

 

 

 

ازچشمۀ پلنگ و کبوتر      ازحسّ ِناگهانی اشیا وآسمان      قنداق آفتاب نمایان شد

وقت ازطلوع چهره سه ساعت کم      یا پنج قرن به دریا دور

برعرشۀ سپید      درزیربادبان سلیمان        صدها جنازه درنوسان

طول نگاه ،درونی          چندین هزارسال

خضر ِ شراع کشیده        دریانوردهای ملایم      درآبهای مرگ

زنهای قهقهه دراطلس شکفتۀ رویاهای آویخته ازماههای نجومی

آنگاه،فریاد ِ «پیش!» زدملک الموت :«دوزخ،هدف!»

ما می رویم

افسانه ها،اسطوره ها،ازشانه های مابه زمین می ریزد    ازپشت بامهای فراموشی

درجنگی ازشاخه های تودۀ خاکسترفریادمی زنیم

ازیادمی بریم خدایان را

فسفر،ستاره،سلطنت،استبداد     یاهیچ یا همه

اینها تصادفی ست

گرلحظه ای که چشم تورا دیدم چشمم به چشم ِ یک زن دیگر می افتاد

معلوم نیست چه می کردم      شاید

درکهکشان دیگری ازروزگار عاطفه ها وَ بوسه ها می خفتم

 

فریادمی زند ملک الموت :«دوزخ،هدف!دوزخ،هدف!»

خوابیده ام درزیر آب ،باخواب تو،توی صدف،توی صدف

 

 

21/9/69-تهران

 

 

 

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
1001 اؤیکو

"مین بیر اؤیکو"، اؤیکو ساحه ـسینده اینترنت اوزره ادبی یاریش. چاغیریشدان سونرا، بیرینجی بیلدیریش... اونو اوخوماق اوچون، آدرسی تیکله ـیین لوطفن!